Ana içeriğe atla

Hayat Bu Kadar Basit

Aşık Veyselin dediği gibi uzun ince bir yoldayım gidiyorum gündüz gece hepsimiz hiç durmadan devam eden bir yolculuk yapıyoruz bazen birileri giriyor hayatımıza bazen birileri çıkıyor kimileride yolculuk boyunca size eşlik ediyorçHayat o kadar basit ki insan bazen ne kadar da saçma bir konu yüzünden kendimi üzdüm.Boşuna sinirlenmişim diyor fakat bunun farkına varmak ne yazık ki çok geç oluyor daha dün öğle saatlerinde yaşadığım ve hergün okula gidrken kullandığım yolda 20 yaşında genç bir kıza araba çarpması sonucu hayatını kaybettiğini internetteki bir gazeteden okudum gazetedeki resminde yol kenarında bir köpek yavrusu gibi cansız bedeni yatıyordu o resmi görünce çok üzüldüm ve gerçekten hayat çok kısa her ne kadar üzülsekde sevinsekde gün geliyor bir zavallı gibi ölüp gideceğiz bu nedenle yaşadığımız her ana şükretmemiz gerekiyor.Genç kızı hiç tanımama rağmen çok üzüldüm ve henüz etkisinden çıkamadım yarın onun için yas tutacağım ölümü beni çok etkiledi ve  diyer yandan aslında kendi hayatımda ne kadarda saçma konularda boşuna üzüldüğümün farkına vardım.Aslında eskisi kadar çok üzülmüyorum herşeyi olumlu düşünmeye çalışıyorum bu zor günlerin sonunda elbet mutlu olacağım diyorum ve olacağıma inanmak istiyorum çünkü beni hayata bağlayan tek şey ümitlerim ve ümitlerimi gerçekleştirme gücüm. 
                                     L.G

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vaktin varken SEV

Vaktin varken sev, Korkma duygularından sadece yaklaş Yargılama kendini aynalarda sadece inan Kalbin varken hisset sıcaklığını saflaş biraz Çiceklerden yol yap sevgine ve sakın geri dönme Vaktin varken sev, Bir tekrarı daha olmayacak çünkü Bak bir kelebek daha öldü Bu kez kalbinin götürdüğü yere git. Sorma sorgulama sadece git. Vaktin varken sev Koru sımsıkı sar aşkı kaybetme sakın Vedalar acıtsada,korkma ağlamaktan Hadi yaklaş şimdi başlıyor aşk......

Egomuzu Besleme İhtiyaçı

Neden sürekli birileri tarafından övgüler almak isteriz ki Bu neyi ispatlar ? Kimse kendi kendine kim olduğunun farkında değil mi ? Yoksa herkes kendi gerçeği arkasında hayalindeki o kişi gibimi yaşamaya çalışıyor Sanırım kendimizi sevmememizden kaynaklanıyor olabilir. Sırf övünmek yada farklı üşündüğümü belirtmek için söylemiyorum ama ben kendi yeteneklerimle ilgili övgü almaktan yada kendi yeteneklerimiz eşsiz benzersiz göstermekten hoşlanmam ve hiç bir zamanda bunu yapmamaya çalışırım.Ego beslemek gereksiz tehlikeli bir şey gibi geliyor bana her zaman.Fakat şunun farkındayım ki genel olarak insan övülmeyi ister o birşekilde bir ihtiyaçtır.Sürekli birilerine kendimizi ispatlamak için uğraşırız nedensiz ve amaçsız birşekilde.Bunun en büyük sebebi bence toplumumuzun bakış açısında Herkes kuşkusuz bu durumu yaşamıştır.Lise son sınafa gelindiğinde herkes hayalindeki mesleği söylediğinde yakın çevremiz ve hocalarımızda dahil Doktorluk tercih edenler sanki yerçekimini yeniden bul...
  Karanlık kördü. Tek bir ışık kalmadı çöktü. Adım çoğalmadan karanlıkta,Bak en derinlere bul beni. Sesim yok oldu boşlukta,Zaman yuttu bedenimi kayboldum. Azalırken nefesim,Çığlıklarımı duyan olmadı. Ruhum kalamadı bedenimde. Oysa yol almamış hayallerim, Bilmiyordum aşkı sevdayı,geldi kopardı teker teker. Tozu bile kalmadı,kurtulamadım. Dualarda kurtulur muyum   dersin ? Annemin gözyaşları yol oldu hayallerime Ben çoğaldım herkesin gözlerinde Bir soru şimdi başucumdaki adamın dilinde Hakkımı soruyorlar hiç alamadım oysa Söylesene 10 yıllık mıydı hakkım dedim Azrail bakamadı yüzüme Aldım mı payıma düşeni ? Döner mi karanlıklar aydınlığa Bir avuç bulut olur mu bedenim Yoksa bitti mi hikayem.