Ana içeriğe atla

Hayat Böyle







Hayat bazen güzel anılarla bazende kötü anılarla yer alıyor herkesin belleğinde hiçbirşey uzun süre yer almıyor ne mutlu olduğumuz anılarımız ne de gözyaşı döktüğümüz anlar.Herşey herkes için bir gün son bulacak o son bazılarımız için bedenimizin toprakla buluştuğu gün bazılarımız içinde uğruna savaştığımız hayallerimiz için zirveye ulaştığımız gün.Hayat böyle işte hiç birşey eşit değil bir dengesizlik var bu işte ama kimseninde sanırım dengeleyebilmek için yeteri kadar güce sahip değil.Bu nedenle mutlu yaşamayı öğrenmeliyiz son zamanlarda duygularım oldukça değişti çünkü hem çok büyük bir kaybı yaşadım hayallerimin yok olma tehlikesini hemde mucizelerin olduğunu karanlıktayken birden aydınlığa çıkabileceğinizi hayallerinizi gerçekten inanırsanız gerçekleştirebileceğinize inandım ve daha güçlü oldum eskisi gibi artık fazla hayalllere dalamıyorum çünkü ne yazıkkı artık olgunlaştım çift sayıların başlangıcına geldim  bile daha 20 yaşımda olmama rağmen şimdiden biraz bunalıma girdim sanırım  esnetik ameliyatlara başlayabilirim bile.Herşey bir yana yaşadıkça şunu anlıyorum istersek başarabiliriz sadece basit bir düşünceden ibaret birçok yazımdan bundan bahsediyorum ve yine bahsediyorum inanın ve başarın ve her ne olursanız olun her zaman yolun kenarındaki eğreti otu gibi durun herkese güzel günler dilerim yada iyi bir gece :)

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vaktin varken SEV

Vaktin varken sev, Korkma duygularından sadece yaklaş Yargılama kendini aynalarda sadece inan Kalbin varken hisset sıcaklığını saflaş biraz Çiceklerden yol yap sevgine ve sakın geri dönme Vaktin varken sev, Bir tekrarı daha olmayacak çünkü Bak bir kelebek daha öldü Bu kez kalbinin götürdüğü yere git. Sorma sorgulama sadece git. Vaktin varken sev Koru sımsıkı sar aşkı kaybetme sakın Vedalar acıtsada,korkma ağlamaktan Hadi yaklaş şimdi başlıyor aşk......

Egomuzu Besleme İhtiyaçı

Neden sürekli birileri tarafından övgüler almak isteriz ki Bu neyi ispatlar ? Kimse kendi kendine kim olduğunun farkında değil mi ? Yoksa herkes kendi gerçeği arkasında hayalindeki o kişi gibimi yaşamaya çalışıyor Sanırım kendimizi sevmememizden kaynaklanıyor olabilir. Sırf övünmek yada farklı üşündüğümü belirtmek için söylemiyorum ama ben kendi yeteneklerimle ilgili övgü almaktan yada kendi yeteneklerimiz eşsiz benzersiz göstermekten hoşlanmam ve hiç bir zamanda bunu yapmamaya çalışırım.Ego beslemek gereksiz tehlikeli bir şey gibi geliyor bana her zaman.Fakat şunun farkındayım ki genel olarak insan övülmeyi ister o birşekilde bir ihtiyaçtır.Sürekli birilerine kendimizi ispatlamak için uğraşırız nedensiz ve amaçsız birşekilde.Bunun en büyük sebebi bence toplumumuzun bakış açısında Herkes kuşkusuz bu durumu yaşamıştır.Lise son sınafa gelindiğinde herkes hayalindeki mesleği söylediğinde yakın çevremiz ve hocalarımızda dahil Doktorluk tercih edenler sanki yerçekimini yeniden bul...
  Karanlık kördü. Tek bir ışık kalmadı çöktü. Adım çoğalmadan karanlıkta,Bak en derinlere bul beni. Sesim yok oldu boşlukta,Zaman yuttu bedenimi kayboldum. Azalırken nefesim,Çığlıklarımı duyan olmadı. Ruhum kalamadı bedenimde. Oysa yol almamış hayallerim, Bilmiyordum aşkı sevdayı,geldi kopardı teker teker. Tozu bile kalmadı,kurtulamadım. Dualarda kurtulur muyum   dersin ? Annemin gözyaşları yol oldu hayallerime Ben çoğaldım herkesin gözlerinde Bir soru şimdi başucumdaki adamın dilinde Hakkımı soruyorlar hiç alamadım oysa Söylesene 10 yıllık mıydı hakkım dedim Azrail bakamadı yüzüme Aldım mı payıma düşeni ? Döner mi karanlıklar aydınlığa Bir avuç bulut olur mu bedenim Yoksa bitti mi hikayem.