Ana içeriğe atla

Son Güne mi yoksa Sonsuzluğa mı ?












Sihirli lambadan bir cin çıksa,yada aynaya baktığımda ayna birden konuşsa,yada gökyüzünden bir melek inse ve bana '' Son güne mi yoksa sonsuzluğa mı gitmek isterdin ? '' diye sorsa hiç düşünmeden sonsuzluğa derdim ve sonsuza kadar yaşamayı seçerdim.Sonları sevmiyorum ben.                       Bir sürü duygu karmaşası oluyor.Üzülüyorsun,seviniyorsun,kaygılanıyorsun,heycanlanıyorsun.....vs Fakat sonsuzluk öyle değil.Sonu yok ! söylemesi bile harika belki sonsuzluk diye bir şey olunca döngü diye birşeyde kalmayacak ve artık o döngü için sabah akşam çalışmak, yetişmemiz gereken yerlere telaşlanmak da hayatımızdan tamamiyle kalkacak.Ah sonsuzluk güzel sonsuzluk....(neyse esas konu bu değildi.)  Yine bir 365 günü bitirdik.Herkesin hayatında 12 ay boyunca sevinçler,ayrılıklar,hastalıklar,korkular,yalnızlıklar.....ve bir sürü yorucu şeyler yaşandı ve bitti.Bir yıl daha bitti.Bir çoğu '' Oh be sonunda bir yıl daha bitti '' demiştir.Normal bişey askerden sevgilisini bekleyen,yurtdışında okuyan,çalışan falan.Her geçen yıl aslında sona doğru gidişimizi hatırlatıyor bana.Herşeyin bir gün biteceğini ve aslında bazı şeyleri ne kadar çok abarttığımı, hatta saçmaladığımı düşündürüyor.Diğer yandan '' off bir yıl daha yaşlanacağım '' diye üzülmeme sebeb olacak yıllar gelecek diye endişe duyuyorum ve bir sürü duyguyu bir arada yaşamaya başlıyorum.Sonra iyi şeyler olması için iyi dileklerde bulunarak,sevdiklerime güzel hediyeler alarak yeni yılı mutlulukla karşılamaya çalışıyoruz.Bir akşam olsun herşeyi unutarak tek derdimizin alkol,yemek ve bayılana kadar dans etmek olduğu bir akşamla 365 günü karşılıyoruz.Başımıza gelecekleri bilmeden,saf ve masum bir şekilde umut ediyoruz.Çünkü en güzel yaptığımız şey umut etmek.(elden başka birşey gelmiyor da ondan...) Bu yeni yılda hayatımızda ki en büyük derdimiz neden dün çok az gülümsedim olsun.Keşkelerimiz yok olsun uzaklarda kaybolsun ve bir daha hayatımıza girmesinler.Pişman olalım ama korkmayalım.Sevelim ama depresyona girmeyelim.(yada depresyonu adam akıllı atlatalım.) Şimdiden yenı yılımız kutlu olsun mutluluğun her tarafı ısıttığı tebessümlerin silahları yok ettiği güzel bir yıl olması ümidiyle.Ümit ediyorum çünkü en güzel yaptığım şey ve çok kolay... 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vaktin varken SEV

Vaktin varken sev, Korkma duygularından sadece yaklaş Yargılama kendini aynalarda sadece inan Kalbin varken hisset sıcaklığını saflaş biraz Çiceklerden yol yap sevgine ve sakın geri dönme Vaktin varken sev, Bir tekrarı daha olmayacak çünkü Bak bir kelebek daha öldü Bu kez kalbinin götürdüğü yere git. Sorma sorgulama sadece git. Vaktin varken sev Koru sımsıkı sar aşkı kaybetme sakın Vedalar acıtsada,korkma ağlamaktan Hadi yaklaş şimdi başlıyor aşk......

Egomuzu Besleme İhtiyaçı

Neden sürekli birileri tarafından övgüler almak isteriz ki Bu neyi ispatlar ? Kimse kendi kendine kim olduğunun farkında değil mi ? Yoksa herkes kendi gerçeği arkasında hayalindeki o kişi gibimi yaşamaya çalışıyor Sanırım kendimizi sevmememizden kaynaklanıyor olabilir. Sırf övünmek yada farklı üşündüğümü belirtmek için söylemiyorum ama ben kendi yeteneklerimle ilgili övgü almaktan yada kendi yeteneklerimiz eşsiz benzersiz göstermekten hoşlanmam ve hiç bir zamanda bunu yapmamaya çalışırım.Ego beslemek gereksiz tehlikeli bir şey gibi geliyor bana her zaman.Fakat şunun farkındayım ki genel olarak insan övülmeyi ister o birşekilde bir ihtiyaçtır.Sürekli birilerine kendimizi ispatlamak için uğraşırız nedensiz ve amaçsız birşekilde.Bunun en büyük sebebi bence toplumumuzun bakış açısında Herkes kuşkusuz bu durumu yaşamıştır.Lise son sınafa gelindiğinde herkes hayalindeki mesleği söylediğinde yakın çevremiz ve hocalarımızda dahil Doktorluk tercih edenler sanki yerçekimini yeniden bul...
  Karanlık kördü. Tek bir ışık kalmadı çöktü. Adım çoğalmadan karanlıkta,Bak en derinlere bul beni. Sesim yok oldu boşlukta,Zaman yuttu bedenimi kayboldum. Azalırken nefesim,Çığlıklarımı duyan olmadı. Ruhum kalamadı bedenimde. Oysa yol almamış hayallerim, Bilmiyordum aşkı sevdayı,geldi kopardı teker teker. Tozu bile kalmadı,kurtulamadım. Dualarda kurtulur muyum   dersin ? Annemin gözyaşları yol oldu hayallerime Ben çoğaldım herkesin gözlerinde Bir soru şimdi başucumdaki adamın dilinde Hakkımı soruyorlar hiç alamadım oysa Söylesene 10 yıllık mıydı hakkım dedim Azrail bakamadı yüzüme Aldım mı payıma düşeni ? Döner mi karanlıklar aydınlığa Bir avuç bulut olur mu bedenim Yoksa bitti mi hikayem.