Ana içeriğe atla

nefes almak


Insan gerçekten günlük koşuşturmadan bazen nefes almayı bile unutuyor.Her gün erkenden kalkıyoruz işimize gidiyoruz sonra akşam oluyor eve dönüyoruz evde  yemek yiyoruz duş alıp yatağa ve bu sıralama hiç değişmeden her gün tekrarlanıyor ve artık bir noktada patlamaya hazır bir bomba oluyoruz.Sıkıntıdan hiç bir şeyden zevk almadan bir bitki gibi hissetmeye başlıyoruz kendimizi kuşkusuz herkes aynı duyguyu yaşamıştır.Bir noktada nefes almak farklı bir şeyler yapmak istemişsinizdir.En güzel yolu kısa bir yürüyüşe çıkın nefes alın müzik dinleyin o kadar dinleneceksiniz ki yeniden doğmuş gibi olacaksınız.Haftada bir kez kesinlikle hayatınızda size değer veren koşulsuz sizi seven insanlarla dostlarınızla bir araya gelin öyle rahatlayacaksınız ki tekrardan monoton hayatınıza dönmek istemeyeceksiniz ama yine de hayat bizi bir noktada sürekli bize aynı şeyleri tekrarlar gibi gelse de o konuma getirecektir geleceğimiz için (yani ben daha öğrenci olduğum için söylüyorum) her şeye katlanmak zorundayız günlük tekrarlanan olaylara mekanlara ama diyer yandan keyif almayı ve Tanrıya şükretmeyi unutmamalısınız sizin yerinizde olmak isteyen bir sürü insan vardır inanın hastanede ölümcül hastalığıyla savaşan genç biri yada engelli bir adam yada kör bir çocuk... Bu nedenle mutlu olun her şeyin bir bedeli vardır hayatta bunu sakın unutmayın bugün yaşadığımız kötü bir olay gelecekte rahatlayacağımız günlerin geleceğini haber verir.Hiç kimse başarıya kolay ulaşamaz kolay yoldan ulaşanları görüyoruz çok geçmeden ayakları takılıp düşüyorlar.Hayattan zevk almaya bakın yaşamak her şeye rağmen süper bir şey.
                                 L.G

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vaktin varken SEV

Vaktin varken sev, Korkma duygularından sadece yaklaş Yargılama kendini aynalarda sadece inan Kalbin varken hisset sıcaklığını saflaş biraz Çiceklerden yol yap sevgine ve sakın geri dönme Vaktin varken sev, Bir tekrarı daha olmayacak çünkü Bak bir kelebek daha öldü Bu kez kalbinin götürdüğü yere git. Sorma sorgulama sadece git. Vaktin varken sev Koru sımsıkı sar aşkı kaybetme sakın Vedalar acıtsada,korkma ağlamaktan Hadi yaklaş şimdi başlıyor aşk......

Egomuzu Besleme İhtiyaçı

Neden sürekli birileri tarafından övgüler almak isteriz ki Bu neyi ispatlar ? Kimse kendi kendine kim olduğunun farkında değil mi ? Yoksa herkes kendi gerçeği arkasında hayalindeki o kişi gibimi yaşamaya çalışıyor Sanırım kendimizi sevmememizden kaynaklanıyor olabilir. Sırf övünmek yada farklı üşündüğümü belirtmek için söylemiyorum ama ben kendi yeteneklerimle ilgili övgü almaktan yada kendi yeteneklerimiz eşsiz benzersiz göstermekten hoşlanmam ve hiç bir zamanda bunu yapmamaya çalışırım.Ego beslemek gereksiz tehlikeli bir şey gibi geliyor bana her zaman.Fakat şunun farkındayım ki genel olarak insan övülmeyi ister o birşekilde bir ihtiyaçtır.Sürekli birilerine kendimizi ispatlamak için uğraşırız nedensiz ve amaçsız birşekilde.Bunun en büyük sebebi bence toplumumuzun bakış açısında Herkes kuşkusuz bu durumu yaşamıştır.Lise son sınafa gelindiğinde herkes hayalindeki mesleği söylediğinde yakın çevremiz ve hocalarımızda dahil Doktorluk tercih edenler sanki yerçekimini yeniden bul...
  Karanlık kördü. Tek bir ışık kalmadı çöktü. Adım çoğalmadan karanlıkta,Bak en derinlere bul beni. Sesim yok oldu boşlukta,Zaman yuttu bedenimi kayboldum. Azalırken nefesim,Çığlıklarımı duyan olmadı. Ruhum kalamadı bedenimde. Oysa yol almamış hayallerim, Bilmiyordum aşkı sevdayı,geldi kopardı teker teker. Tozu bile kalmadı,kurtulamadım. Dualarda kurtulur muyum   dersin ? Annemin gözyaşları yol oldu hayallerime Ben çoğaldım herkesin gözlerinde Bir soru şimdi başucumdaki adamın dilinde Hakkımı soruyorlar hiç alamadım oysa Söylesene 10 yıllık mıydı hakkım dedim Azrail bakamadı yüzüme Aldım mı payıma düşeni ? Döner mi karanlıklar aydınlığa Bir avuç bulut olur mu bedenim Yoksa bitti mi hikayem.