Ana içeriğe atla

Virginia Woolf

İngiliz Edebiyatınız Şüphesiz en iyi temsilcelerinden birini anlatmak istiyorum.Virginia Woolf  1882-1941 yıllarında yaşamış farklı yazma teknikleri kullanarak kalema aldığı eserleri gerçekten okunmalı.Hayatı klasik zengin kesim ingiliz aile hayatı tabi güzel evler ingilizlerin meşhur kraket oyunları...vs Kütüphaneye gittiğimde raflarda güzel bir kadın resmi gördüm ve resmin altında ''Yaşamak bir rüyadır uyanmak öldürür'' yazıyordu çok ilgimi çekti ve hemen kitabın arkasını ilk sayfalarını incelemeye başladım bile bu kitap gerçekten Virginia Wool hayatını çok iyi anlatan bir biyografiydi bu kitabı kalema alan Virginia'nın yeğeni Quentin Bell çok iyi bir kitap kitapda yazarın çocukluktan ölümüne kadar olan tüm dönemleri tarihi bir kronolojik sırayla anlatılıyor.Biyografiyi okuduktan sonra hemen yazarı araştırmaya başladım ve birbirinden farklı kitaplarının olduğunu öğrendim ve son 8 gündür kitaplarını okumaktan kendimi alamıyorum.Belli başlı kitapları ve özellikle türkçeye çevrilmiş olarak bulabilecekleriniz : Yıllar,Gece ve Gündüz,Dalgalar,Deniz Feneri,Mrs.Dalloway,Pazartesi ya da Salı... ben şimdilik bu eserlerini bulabildim ve şu anda 3.kitabını Dalgaları okuyorum ve kesinlikle okumanız gerekiyor 1930 yılların bir kadın yazarı ve harika anlatımıyla okurken güzel zamanlar geçireceğinize eminim.

Bazı resimleri:





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vaktin varken SEV

Vaktin varken sev, Korkma duygularından sadece yaklaş Yargılama kendini aynalarda sadece inan Kalbin varken hisset sıcaklığını saflaş biraz Çiceklerden yol yap sevgine ve sakın geri dönme Vaktin varken sev, Bir tekrarı daha olmayacak çünkü Bak bir kelebek daha öldü Bu kez kalbinin götürdüğü yere git. Sorma sorgulama sadece git. Vaktin varken sev Koru sımsıkı sar aşkı kaybetme sakın Vedalar acıtsada,korkma ağlamaktan Hadi yaklaş şimdi başlıyor aşk......

Egomuzu Besleme İhtiyaçı

Neden sürekli birileri tarafından övgüler almak isteriz ki Bu neyi ispatlar ? Kimse kendi kendine kim olduğunun farkında değil mi ? Yoksa herkes kendi gerçeği arkasında hayalindeki o kişi gibimi yaşamaya çalışıyor Sanırım kendimizi sevmememizden kaynaklanıyor olabilir. Sırf övünmek yada farklı üşündüğümü belirtmek için söylemiyorum ama ben kendi yeteneklerimle ilgili övgü almaktan yada kendi yeteneklerimiz eşsiz benzersiz göstermekten hoşlanmam ve hiç bir zamanda bunu yapmamaya çalışırım.Ego beslemek gereksiz tehlikeli bir şey gibi geliyor bana her zaman.Fakat şunun farkındayım ki genel olarak insan övülmeyi ister o birşekilde bir ihtiyaçtır.Sürekli birilerine kendimizi ispatlamak için uğraşırız nedensiz ve amaçsız birşekilde.Bunun en büyük sebebi bence toplumumuzun bakış açısında Herkes kuşkusuz bu durumu yaşamıştır.Lise son sınafa gelindiğinde herkes hayalindeki mesleği söylediğinde yakın çevremiz ve hocalarımızda dahil Doktorluk tercih edenler sanki yerçekimini yeniden bul...
  Karanlık kördü. Tek bir ışık kalmadı çöktü. Adım çoğalmadan karanlıkta,Bak en derinlere bul beni. Sesim yok oldu boşlukta,Zaman yuttu bedenimi kayboldum. Azalırken nefesim,Çığlıklarımı duyan olmadı. Ruhum kalamadı bedenimde. Oysa yol almamış hayallerim, Bilmiyordum aşkı sevdayı,geldi kopardı teker teker. Tozu bile kalmadı,kurtulamadım. Dualarda kurtulur muyum   dersin ? Annemin gözyaşları yol oldu hayallerime Ben çoğaldım herkesin gözlerinde Bir soru şimdi başucumdaki adamın dilinde Hakkımı soruyorlar hiç alamadım oysa Söylesene 10 yıllık mıydı hakkım dedim Azrail bakamadı yüzüme Aldım mı payıma düşeni ? Döner mi karanlıklar aydınlığa Bir avuç bulut olur mu bedenim Yoksa bitti mi hikayem.