Bugün yorgunluğumun tüm suçlusu olan hayata tutunma ve hayallerime kızgınken radyoda çalan bir şarkı uzun bir zamandır hissetmediğim bir huzur hissettirdi bana.Öyle sade,sıradan basit melodileri vardı solo bir gitar arada bir piyano sesi....sade bir o kadar anlamlı sözleri; ''karanlıkda gölgeler avlıyorum'' diyordu şarkı.O kadar anlamlı geldi ki hayatla karşılaştırınca hergün birşeyler yakalamaya çalışıyoruz hayatla ilgili zamanı mesela işe vaktinde gitmek,yemeği zamanında hazırlamak,spora 1 saat ayırmak,hayallerin için doğru yer ve kişiyi bulmak,çalışmak ilerlemek yürümek...Tüm bunlar aslında bir avlanmak gibi hissettim.Şarkıda bahsettiği gibi karanlıktayız ne olacağını bilmeden sadece ilerlemeye çalışıyoruz.Aynı zamanda şarkı huzuru verirken diğer yandan bir hüzün hissettiriyordu bana,nereye gidiyor olduğumla ilgili,nasıl nerede devam etmem gerektiğini kimlerle yolda yürümek istediğimi yada istemediğimi etrafımdakileri sorgulamaya başladım yaşadıklarımı ne kadar sahteyim onlar bana ne kadar gerçekci ?yeteri kadar sevgi paylaşabiliyor muyum bunu hissedebiliyor muyum bu soruyu sorabildim fakat cevabından emin olamadım boş bırakamadım kafamdaki soruyu geçiştiremedim sevgiyi paylaşmaya hazır mıyım yada paylaşa biliyor muyum peki ya sevgiyi yaşıyor muyum bilemiyorum.Dengesiz umutsuz gelebilir yazdıklarım aslında sadece sorguluyor,eleştiriyorum.En önemli özelliğimizi kullanıyorum düşünüyorum.Şarkının hiç bir sevgi kaygısı yok ama sadece karanlıkda gölge avlıyor ve kaybettiği yolunu bulmaya çalışıyor sevgiden bahsedemiyor,aşkdan yalnızlıkdan sadece umutsuzca gölge avlıyor...Peki ben ? sen ? O ? biz ne avlıyoruz ne yaşıyor yaşatıyoruz ? neyse yine fazla soru sordum neyse ben şimdilik susayım.
Küçük bir heycanla başlar herşey onu görünce gözleriniz daha çok acılır sebebsiz yere kalbinizin hızlı attığını hissedersiniz dudaklarınız kurur bir tek kelime bile edemezsiniz işte bunları hayatınızda bir kez olsun hissettiyseniz sizde Aşk nedir biraz olsun biliyorsunuz demektir.Hiç olmayacak kişilerle hayallere dalmak sonra pişmanlığınızla kendi kendinizi dram filmlerini izleyip ağlarken bulursunuz koltuğunuzda fakat birde bu aşkın diyer yüzü var karşılıklı umutlu bir aşk işte o zaman daha çok anılarınız sahne alır hayallerinizden çok duygularınız hayat bulur bir dokunuşla bir cümleyle ve kalbinizin atışları bu kez huzura ve mutluluğa izin verir hiç bitmeyecek bir hikaye başlar sizin için her hikayede olduğu gibi bazen hüzünlü bazen sevinçli devam eder sonu mutlu biter demek çok isterdim fakat bu hikayede herşey çok acımasız yaşanır sevinçiniz de üzüntünüzde çok derinlerde hissedersiniz işte bu nedendir ki milyonlarca şarkının,filmin,sanatın kısacası hayatımızın her dakik...
Yorumlar
Yorum Gönder